يا سه ركعتى يا چهار ركعتى ، خواه اوليين از چهار ركعتى بوده باشد يا أخيرتين . مرحوم شيخ طوسى اين قول را در مبسوط « 1 » نقل فرموده است از بعضى أصحاب ، مختار ما بين اقوال مذكوره قول اول است ، قول ثانى و ثالث ضعيف است ، خصوصا ثالث كه قطعى البطلان است . پس نسيان سجدتين در ركعت واحده در هر جا كه بوده باشد موجب بطلان نماز است در صورتى كه متذكر نشود مگر بعد از دخول در ركوع ركعت ديگر ، و اين محل اشكال نيست . و اما نسيان سجدهء واحده ، به اين نحو كه سجده را فراموش كرد ، و متذكر نشد مگر بعد از دخول در ركوع ركعت ديگر ، پس در اين نيز اختلاف كرده‌اند به چهار قول : اول : آن است كه اين موجب بطلان نمىشود مطلقا ، خواه در ركعتين اوليين بوده باشد يا غيرهما . دوم : مقابل اين است يعنى موجب بطلان نماز است مطلقا ، در نماز دو ركعتى بوده باشد يا سه ركعتى يا چهار ركعتى ، در ركعتين اوليين بوده باشد يا أخيرتين ، فرقى ما بين سجدهء واحده و سجدتين نمىباشد ، و اين قول ظاهر مىشود از مرحوم ثقة الاسلام در كافى « 2 » . سوم : تفصيل است ما بين اخلال به آن در ركعتين اوليين و غيرهما ، در اول محكوم به بطلان است دون ثانى ، و اين قول را مرحوم شيخ طوسى قدس تعالى روحه در كتاب خلاف « 3 » نسبت داده به بعضى اصحاب ، و اختيار فرموده اند

--> « 1 » مبسوط ج 1 / 120 . « 2 » فروع كافى ج 3 / 349 . « 3 » خلاف ج 1 / 454 .